دوتار پیشینهای چند هزار ساله دارد و میتوان آن را مادر سهتار محسوب کرد. امروزه حوزههای نواختن دوتار عبارتاند از شمال خراسان در شهرهای قوچان، بجنورد، شیروان، اسفراین و درگز و جنوب و شرق خراسان در شهرهای نیشابور، تایباد، بیرجند، بردسکن، قائنات، تربت جام، کاشمر، باخرز، خواف و سرخس و نواحی ترکمننشین شمال شرق از جمله استان گلستان و بخش علی آباد کتول همچنین برخی مناطق استان مازندران. این ساز در نواحی مختلف، با اندکی تغییر در شکل و نحوه نوازندگی دیده میشود. انواع دوتار در محدوده مرزهای جغرافیایی ایران به «دوتار خراسان» با دو گونه شمال و جنوب، «دوتار ترکمن» و «دوتار مازندران» تقسیم میشود شکل ساز و نحوه در دست گرفتن و سبک نواختن در شمال و جنوب خراسان تا حدودی با هم تفاوت دارد. مردم مناطق خراسان قصهها و داستانهای خود را در قالب آهنگهایی زیبا سینه به سینه به نسلهای کنونی منتقل کردهاند. اگرچه دوتار در شرق خراسان از تربت جام، تایباد و خواف سرچشمه میگیرد اما شهرهای دیگر خراسان نیز نوازندگانی در این ساز دوتار دارد.
ما را در سایت روستای هدف گردشگری قزاقی دنبال میکنید
برچسب: درباره دوتار,شعر درباره دوتار,درباره ساز دوتار,درباره ی دوتار,همه چیز درباره دوتار,
نویسنده:
بازدید: 22